Leo จำอะไรได้บ้าง
ภาพรวม
ความจำคือความทรงจำระยะยาวของ Leo เกี่ยวกับคุณ ซึ่งคงอยู่ข้ามเซสชัน: ข้อเท็จจริงที่คงที่ ความชอบ และวิธีที่งานซ้ำ ๆ มักถูกทำ จุดประสงค์นั้นเรียบง่าย — คุณไม่ควรต้องอธิบายซ้ำในสิ่งที่พูดไปแล้ว
ความจำไม่ใช่ฐานความรู้ และไม่ใช่สายสนทนา ฐานความรู้คือเนื้อหาที่คุณตั้งใจใส่เข้าไปและเปิดดูได้ ส่วนสายสนทนาคือบทสนทนาหนึ่งและจบไปพร้อมกับมัน ความจำคือสิ่งที่ผู้ช่วยเก็บไว้เกี่ยวกับคุณ
เมื่อใดควรใช้
- คุณต้องเล่าบริบทเดิมให้ผู้ช่วยฟังทุกครั้งที่เริ่มบทสนทนา
- คุณอยากให้มันทำตามความชอบอย่างหนึ่ง — รูปแบบ น้ำเสียง วิธีเรียกสิ่งต่าง ๆ — โดยไม่ต้องเตือนทุกครั้ง
- คุณอยากตรวจสอบ หรือลบ สิ่งที่ผู้ช่วยจำเกี่ยวกับคุณ
ทีละขั้นตอน
- บอก Leo ว่าอะไรสำคัญ «จำไว้ว่าสายเรื่องการนำไปใช้ของฉันอยู่วันจันทร์» «ฉันชอบคำตอบสั้น ๆ»
- ดูว่าอะไรถูกเก็บไว้ ขอให้ Leo แจกแจงสิ่งที่มันจำเกี่ยวกับคุณ
- ให้ลืมรายการหนึ่ง ที่คุณไม่อยากเก็บไว้แล้ว การลืมเป็นการลบจริง ไม่ใช่แค่ทำเครื่องหมาย: บันทึกนั้นถูกนำออก
- ขอให้ทำภายหลัง เมื่อจำเป็น: «เตือนฉันอีกหนึ่งชั่วโมง» «ส่งอันนี้สัปดาห์หน้า» คำขอเหล่านี้ถูกเก็บเป็นบันทึกของสิ่งที่คุณขอ และถูกทำตามตรงเวลา
ความจำ ความรู้ และบริบท
| คืออะไร | ใครใส่ไว้ | |
|---|---|---|
| ความจำ | ข้อเท็จจริงคงที่และความชอบเกี่ยวกับคุณ | ผู้ช่วย จากบทสนทนาของคุณ |
| ฐานความรู้ | บันทึกและเอกสารที่คำตอบใช้อ้างอิง | คุณ โดยตั้งใจ |
| บริบท | ทุกอย่างที่ถูกรวบรวมเพื่อคำตอบหนึ่งครั้ง | คำนวณต่อคำตอบ ไม่เก็บไว้ |
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- คาดหวังว่าความจำเก็บเอกสาร เนื้อหาที่ต้องค้นควรอยู่ในฐานความรู้ ส่วนความจำเก็บข้อเท็จจริงเกี่ยวกับคุณ
- คาดหวังว่าสายสนทนาจะกลายเป็นความจำ บทสนทนาจบลง สิ่งที่ควรเก็บถูกเก็บแยกไว้
- คิดว่าไคลเอนต์ภายนอกลบมันได้ การลืมความทรงจำไม่เคยเปิดผ่าน MCP เลย ที่นั่นไม่มีหน้าจอยืนยัน และการลบกู้คืนไม่ได้
แนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุด
- บอกให้ชัดว่าอะไรควรถูกจำ ผู้ช่วยระมัดระวังโดยตั้งใจในการอนุมานเกี่ยวกับคุณ
- ทบทวนรายการเป็นครั้งคราว — ความชอบที่จริงเมื่อฤดูใบไม้ผลิอาจไม่จริงแล้วตอนนี้
- เก็บเรื่องอ่อนไหวไว้นอกความจำ และใช้โหมด no-logs สำหรับบทสนทนาที่ไม่ควรทิ้งร่องรอย